روزاي اول تو شوكي ، دنيا يه جور ديگهس چيزي نمي فهمي حالا هرچقدر بيشتر تو گوشت و خونت نفوذ كرده باشه بيشتر رو هوايي ، بيشترش رو خوابي انصافاً چه نعمت بزرگيه اين خواب
هفته اول : صبح كه چشاتو باز مي كني اولين چيزيه كه مي آد تو ذهنت. حال بلند شدن نداري كرخت و سستي با خودت فكر مي كني عمراً دووم بياري، دوباره ميري زير پتو وسعي مي كني بهش فكر نكني ، ولي مگه مي شه ؟
به هر جوون كندني شده بلند مي شي و سعي مي كني خودت رو مشغول كني همه دورادور نگرانتن مراقبتن يه كم قلبت فشرده مي شه بخاطر اينا بايد صبركني.
مي ري سر كار اما سر كار نيستي خرابكاري پشت خرابكاري اصلا نمي دوني چه جوري اين اشتباهات رو انجام دادي عصري بر مي گردي هيچي حال نمي ده قبلا هم آش دهن سوزي نبود.
حوصله دوست و آشنا نداري . يه چيزي نيست، كمه.
روزاي بعدي روزاي بهتري نيستن اما تو سعي مي كني مسلطتر باشي و كنار بياي با وسوسه، با يه جاي خالي كه يه زماني با خونت ، احساست قاطي شده بود
هفته بعد و بعد و بعد ميآن خدا نكنه يه جوري تو محيطش قرار بگيري گاهي فكر مي كني چقدر نزديكي به شروع دوباره تباهي.
اه بابا نشد كه دوباره ، تازه همه چي داره شكل مي گيره دردات خوب شدن همه يه جور ديگه روت حساب مي كنن تازه انگار تو هم هستي هيچ نمي ديدنت ولي حالا مي بيننت و تحويلت مي گيرن و تو هم مي بيني شون خب یه کم داري روي خوش قضييه رو هم مي بيني.
حالا ديگه هفته ها به ماه مي رسن و تو گاهي ، گاهي هوس مي كني يه فكر پنهان باهاته هر چند حالا کمرنگ تر شده .
بعضي وقتا فكر مي كني يه مبارزهس يه مبارزهاي كه مي توونه روز به روز قوي ترت كنه بدم نيست يه مقايسهاي كني بين چيزايي كه مشغولت مي كنن و وسوسهات رو كمتر مي كنن، اصلا مي توني به چشم يه بازي نگاه كني
فكر كنم بازي جذابي بشه ؟!!
راستش روز اولي كه رفتم كلينيك فكر نمي كردم تا حالا دووم بيارم واقعا سخت بود بيشتر مراجعين ما جوونا هستن گاهي تنها ميان گاهي با دوستاشون گاهي هم با خانواده هاشون
راستش وقتي با پدر يا مادر ميان واقعا دردناكه
اصلا تجربه خوشايندي نيست
بعضي از مريضامون خوب مي شن و معمولا با ما در ارتباطن اينجور وقتا خوشحال مي شم و خستگي از تنم در مياد
گاهي هم بعضي مريضا هي مي رن هي ميان هي مي رن هي ميان خودشونام نميدنن چي كار مي كنن
